[cg]fanart Naruto+ปัดฝุ่น

posted on 10 Oct 2011 20:45 by pompadour
หลังจากหายไปนานนม
 

เพราะไปเตรียมสอบเข้า
 

พอติดแล้ว แต่ก็ยังจะต้องเรียนหฤโหดต่อ
 

 วันนี้แหละ ได้ฤกษ์ปัดฝุ่นบล็อกซักที
 


คิดถึงทุกคนมากกกกกกกกกกกกกก~♥
 

เลยกลับมาพร้อมกับแฟนอาร์ตโตะ

 
(แต่วาดซากุระ555)


ด้วยความที่ช่วงนี้แทบไม่เห้นแสงตะวัน แอบคิดถึง


เลยวาดอะไรที่มันดูสดใสบ้าง


โคตรเผา
 
 
ว่าแล้วก็แปะ

 
 
 
 
 
สุดท้ายนี้ คิดถึงนะทุกคน จุ๊บๆ
 
 
 
 
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
 
 
 
 
----------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
ณ วันที่24 ธันวาคม
 
สวัสดี… ผมวัลแคน… คราวนี้ผมมารายงานปัญหาชีวิตครั้งยิ่งใหญ่ให้ฟัง…
 
วันนี้เป็นวันก่อนคริสมาสต์…ที่เรียกว่าอะไรกันนะ….???? ผมคิดก่อนจะหันไปหาเวลล์ที่เดินข้างๆผมอย่างสุขใจหางสีเงินสวยงามของมันสบัดไปมาอย่างรื่นเริง
 
“เวลล์ วันนี้เค้าเรียก… คริสมาสต์..อีฟใช่ไหม??” เจ้าหมาป่าสีเงินตาสีราวกับท้องฟ้าก็หันมาครางหงิงตอบรับพลางส่งสายตาแบบเหลือเชื่อให้ผม…
 
เอาเถอะ ผมก็ไม่ได้คาดหวังว่าผมจะจำได้นักหรอก ไอวันเทศกาลสำคัญแบบนี้… ผมคิดอย่างเซ็งๆกับปฎิกิริยาของเวลล์ที่มีต่อ ”นิสัยของผม”
 
นี่แหละต้นเหตุของปัญหาใหญ่ของผมเลยละ ผมคิดในใจอย่างเหนื่อยหน่ายพลางเดินไปทางห้องอาหารรวมและเข้าไปนั่งในโต๊ะรวมของสลิธีริน ที่มีเสียงคุยค่อนข้างเสียงดังมาจากทาง ” ลูเซีย ” เอ่อ… ทุกคนน่าจะรู้จักในชื่อนี้มากกว่า “ลูซิเฟอร์” เหมือนเขากำลังพูดถึงเรื่อง “ชมรมเชียร์” ที่เขาเป็นหัวหน้าแก๊…เอ๊ย ประธานอย่างคึกครื้น… กับข้างๆเขา น่าจะเป็นรองหัวหน้าแก๊…เอ่อ โทษที…รองประธาน…ละมั้ง กำลังทุ่มเสียงอย่างดังใส่กันอย่างดูน่าตลก(ในความคิดของผม พวกเขาดูเหมือนเป็น”สกรู๊ตปะทุไฟ”ที่พร้อมจะระเบิดไฟใส่กันตลอดเวลา)
 
ผมเริ่มต้นตักอาหารมาทานโดยไม่ลืมตักให้เวลล์ด้วย ก่อนจะเงี่ยหูฟังต่ออย่างสนใจ
 
 “ชุดลีดชายต้องครีเอตได้ซิ!!!”เสียงหวานนิดๆแต่ค่อนข้างดังเนื่องมาจากแรงอารมณ์ของหนุ่มผมสีน้ำตาลเจ้าแห่งแฟชั่น ผมบอกได้เลยว่าของในห้องผมนั้นกว่าค่อนห้องมาจาก”เขา”คนนี้แหละ…(ไม่รวมของของน้องชายเขาที่ถูกซื้อให้ด้วย)
 
 “นายหมายความว่ายังไงน่ะเรื่องที่ชุดลีดชายครีเอตได้!!”การโต้แย้งของรองหัวหน้าแก๊งดูเหมือนจะไม่ได้เข้าหูลูเซียสุดแร..เอ่อเริ่ดได้เลยนะผมว่า…
 
 แต่ยังไม่พอลูเซียเสริมทับด้วยคำพูดต่อไป
 
“ชุดลีดชายใส่กระโปรงได้ก็เจ๋งนะ!!” คำพูดของเขาได้รับการปรบมือจากคนรอบข้างในขณะที่รองหัวหน้าแก๊งทำสีหน้าเขียวคล้ำราวกับกินลูกอมเม็ดทุกรสของเบอร์ตี้บอตต์ลงไป
 
 “แล้วก็ขอนักเรียนชายหล่อๆ หนุ่มล่ำเข้าชมรมเยอะๆ!!!!” ลูเซียพูดด้วยเสียงอันดัง หลังจากพูดจบประโยคผมเห็นสีหน้ารองหัวหน้าแก๊งเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำอย่างชัดเจน นั่นทำให้ผมสำลักมันทอดด้วยความขบขันเล็กน้อย
 
 แต่แล้วก็มีเสียงมาขัดจังหวะจากนักเรียนของบ้านกริฟฟินดอร์ว่า “นั่น!! นกฮูกมาแล้ว!!!”
ผมหันไปทันทีมองฝูงนกฮูกที่บินลงมา นำของมาให้แต่ละคน ด้วยความรู้สึกแย่สุดขีด พร้อมกับภาวนาในใจ
 
อย่ามีมาถึงฉัน อย่ามีมาถึงฉัน แต่คำภาวนาของผมก็ไม่มีประโยชน์เมื่อนกฮูกตัวใหญ่สีน้ำตาแก่บินลงมาพร้อมจดหมายสีแดง มันคือจดหมายกัมปนาทซึ่งสร้างเสียงวิพากษ์วิจารณ์
 
 “เฮ้!! วัลแคน ได้จดหมายกัมปนาทล่ะ!!” ขอบใจนะ นั่นทำให้สายตาทุกคู่มาจับจ้องผม เจ๋งมาก…
ผมเลื่อนสายตากลับมาปลงจดหมายที่ผูกกับขานกฮูกสีน้ำตาลตัวเดิมพลางคิด
 
อา… คราวนี้อะไรกันอีกล่ะ ผมคิดอย่างปลงๆ ผมยื่นมือไปปลดจดหมายออกจากขาของนกฮูกประจำตระกูล
 
ในทันใด จดหมายก็หลุดออกจากมือและเริ่มเปลี่ยนรูปจนคล้ายๆกับปากขึ้นมาพร้อมกับส่งเสียงดังลั่น
 
 
 
วิคกี้!! ทำไมลูกเป็นเด็กแบบนี้ห๊ะ!!
 
 แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าให้หัดดูแลตัวเอง!
 
ไม่ใช่วัน ๆหมกอยู่กับเวลล์!!
 
แม่เบื่อเต็มทนกับจดหมายมากมายที่เหล่าอาจารย์ส่งไปว่าลูกไม่สนใจอะไรเลยแล้วนะ
 
 แล้วยังได้ยินว่าลูกไม่ยอมทำการบ้านวิชาอะไรเลยมันหมายความว่ายังไง!!!!
 
แถมไปถูกเจอตัวในป่าต้องห้ามกับเวลล์อีก!!!
 
แม่เหลือทนกับเราแล้วนะ
 
 
คนรอบข้างหันมามองด้วยสีหน้าสนอกสนใจกับจดหมายที่ผมโดนประจำ เอาเถอะยังไง เค้าก็คงจะส่งมาแค่บ่น ผมคิดอย่างไม่หยี่ระและเริ่มหยิบพายมากิน แต่แล้วประโยคนึงก็ทำให้พายติดคอ
 
 
อ้อ แล้วก็สุดท้าย วันนี้เจมส์ ฟอร์ด คงไปถึง
 
 หวังว่าลูกจะจำเขาได้
 
 
 หลังจากจดหมายพูดเนื้อหาในจดหมายท่อนสุดท้ายจบด้วยเสียงอันดังสนั่น ก็ไม่ลืมแสยะยิ้มเยาะก่อนขาดกระจุยไปพร้อมกับสีหน้าของผมที่ซีดราวกับไก่ต้มชืดๆ
 
ผมรีบลุกขึ้นวิ่งออกไปจากห้องทันที โดยที่มีเสียงไล่หลังตามมาของลูเซีย ผมไม่สนใจหรอก ในหัวผมมีแต่เสียงตัวเองคิดตีไปตีมา
 
ให้ตายเถอะ ทำไมหมอนั่นถึงมาได้ละ!!!! ไหนแม่บอกว่าหมอนั่นไม่ได้เรียนไง… ผมชะงักกึกกับความคิดสุดท้าย
 
พร้อมกับเผชิญความจริงที่ว่า ผมโดนหลอกเข้าแล้ว
 
 ยังไงก็ตามก็ต้องป้องกันให้ได้ ผมคิดดังนั้นจึงรีบวิ่งกลับหอพร้อมกับเวลล์ทันที วิ่งเข้าห้องตัวเองเสร็จ ผมก็จัดแจงดันตู้ โต๊ะทั้งหมดไปกองปิดไว้ที่ประตูทางเข้า ก่อนหันกลับมาลงไปนั่งกองที่พื้นด้วยเหงื่อชื้นทั้งตัว และสำรวจรอบห้องก็พบว่า เตียงที่เคยว่างเปล่าเตียงหนึ่งมีของมาเพิ่มอย่างพิศวง
 
 
 ซะ…ซวยแล้ว… ฉันไม่เคยพูดคุยสุงสิงกับนายทอมอันเลื่องชื่อนั่นซะหน่อย! แล้วทำไมถึงได้ดวงซวยขนาดนี้!!
 
 
  ผมคิดอย่างตระหนก พลางจัดแจงลากสังขารอันเหน็ดเหนื่อยเข้าไปซ่อนใต้เตียงโดยไม่ลืมจะลากเวลล์เข้ามาด้วย และทันใดนั้น
 
 
 ‘ก๊อกๆๆ’
 
 
 เสียงเคาะประตูอย่างสุภาพดังขั้นสามครั้งพร้อมกับเสียงที่ผมหวังว่าจะไม่ได้ได้ยินมันอีกหลังจากเหยียบเข้ารั้วฮอกวอตส์
 
 
"วัลแคน ผมมาถึงแล้วนะครับ"
 
 
ทันทีที่เสียงเอ่ยจบความหวังทั้งหมดของผมก็มลายสิ้นพร้อมตัวสั่นด้วยความกลัว
 
 
สายตาเลื่อนไปจับจ้องที่ประตูทันทีและ…
 
 
 
 ฉึบบบบบบบบบบบบ!!!!!
 
 
 -------------------------------ตัดจบ (เลว) -----------------------------
 
โปรดติดตามตอนต่อไป
 
THX: ส้ม So_muมากนะจ๊ะที่ให้ลูเซียมาร่วมวงด้วย อ่านเนื้อหาให้ ที่สำคัญให้เจ้าลูกชายไปอยู่ในห้องด้วยนะจ๊ะ
        น.ส.A ที่ส่ง J (นามสมมติ) มาร่วมวงเฮฮา
        ขอบคุณทอมมี่บุคคลอันลือลั่น!!! ที่เราแอบยืมมากล่าวถึง

edit @ 30 Dec 2010 00:11:41 by Pompadour

edit @ 30 Dec 2010 00:16:25 by Pompadour

edit @ 30 Dec 2010 00:17:35 by Pompadour

edit @ 30 Dec 2010 12:16:42 by Pompadour

กลับมาแล้วค่ะ
 
ก่อนอื่นก็สุขสันต์วันเกิด
 
ตัวเองกับหนูวิคกี้!!

 
HBD

to

Me & Viccy

 
จขบ.18 วัลแคน 15
 
ปีนี้ก็ฝากตัวกับทุกคนด้วยค่ะ!!!

 
-------------------------------------------------------------------------
 
 
เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 

 
 
 
มาเล่นกันนะทุกคน
 
 
-------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
วันนี้เราก็เอาชุดเต้นรำ
 
ตอนที่วิคกี้ใส่ลองมาให้ดู
 

 
*/ดันหลังวิคกี้ออกจากห้องเปลี่ยนชุด
 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 
 
 
 
วัลแคน : วิก... รุ่มร่าม...

ปอมส์ : เอาน่า...
 
วัลแคน : เย็นขา....
 
ปอมส์ : เดี๋ยวคู่เต้นมาก็อุ่น(?)เองละ
 
วัลแคน : ......  */หน้าแดง รีบจ้ำอ้าวไปทางอื่น
 
ปอมส์ : ...... (สาวแตกมาก.....อรั๊ย..<--- ???)
 

 

edit @ 13 Dec 2010 22:13:37 by Pompadour

edit @ 13 Dec 2010 22:16:28 by Pompadour

edit @ 13 Dec 2010 22:18:11 by Pompadour